Inline-skaten

5 juli 2017 om 12:50

Monstertocht Van Grunnen noar Mestreech op skeelers

Dat Peter een kilometervreter was al bij vele al bekend maar deze keer heeft hij zichzelf overtroffen en 417 km geskeelerd! Diep respect en hulde voor het behalen van het doel!!! Lees hieronder zijn verslag.

Vrijdag 16 juni was het zover. Na een korte nachtrust in de Groningse schaatshal van sportpark Kardingen, werden de luchtbedden en slaapzakken al om 3:30 uur driftig ingepakt om daarna in het nieuwe skeelerpak het ontbijt te nuttigen. De eerste krentenbollen en broodjes werden genuttigd voor de nodige energie voor de komende lange dag. Er zullen nog vele broodjes gegeten worden tijdens de geplande 6 rustplaatsen, verdeeld over 217 km.

Om 5.00 uur werd het startschot gegeven door de burgemeester van Groningen. In een rustig tempo, om warm te worden, verliet het langgerekte peloton, bestaande uit 20 vrouwen en 120 mannen, Groningen richting het zuiden. Ik ben de eerste dag goed doorgekomen, zonder al te veel kwetsuren en aan het einde gezond moe. Het weer zat dan ook wel erg mee, bewolking en soms zelfs aan de frisse kant tijdens een rustpauze.
Net voor het eindpunt van de eerste dag moest nog een flinke hindernis worden genomen, het pontje over de Nederrijn. Omdat het waterpeil erg laag is in de rivier was het nog een hele toer de hele stoet veilig op en af het pontje te krijgen.

Na ruim 14 uur bereikten we de mini camping om te overnachten. De slaapplaats, een voormalige kippenschuur, bleek, met ruim honderd mensen, niet ideaal voor een goede nachtrust. Met ± 3 uur slaap werd, om 06.00 uur, de skeelertour weer voortgezet. De eerste 100 km ging redelijk goed. Toen kwam voor mij de grote inzinking. Mijn lichaam protesteerde, duizeligheid en hevig transpireren waren de symptomen. Maar eenmaal weer op weg vond ik mijn 2e leven en was ik de dip te boven en voelde ik weer de kracht om alle ongemakken te trotseren. De laatste 50 km waren het zwaarst, niet alleen omdat de fut er een beetje uit ging en de voeten, enkels en knieën zeer ongemakkelijk begonnen te voelen, maar ook omdat juist in de laatste km’s de wegen het slechts waren , er veel stijgende gedeelten waren en er tot 2 keer verkeerd werd gereden.

De begeleiding was uitstekend verzorgd. De geluidswagen met een speaker waarschuwden continu voor obstakels; zoals putdeksels, slecht asfalt, paaltjes of geparkeerde auto’s. 8 verkeersregelaars op motoren bezorgden ons overal vrije doorgang. En dan de mensen catering.. zij verzorgden met voldoende broodjes, energiedrank, bouillon, fruit en zelfs warme pannenkoeken ons uitstekend.

Na de laatste stop was het nog een kleine 25 km naar Maastricht. De stemming in de groep keerde in positieve zin. Er werd al geroepen “we gaan het halen”. Nog wat beroerde stukken asfalt, een klimmetje en dan de brug over de Maas over zo de stad in. Het was een onaangename verrassing dat de afrit behoorlijk steil verliep en dat we gelijk op de kinderkopjes terecht kwamen. Voor mij kwam dat met een paar anderen tot een valpartij, 200 meter voor de finish. Op het marktplein werd ik door de familie ontvangen en viel ik min of meer uitgeput in de armen van mijn lieve vrouw. Maar op zo’n moment zijn de ongemakken snel vergeten, de adrenaline overheerst. De eerste bier smaakte heerlijk en van de “lange” terugweg, naast mijn vrouw, heb ik niet veel meegemaakt.

Ik kijk terug op een geweldige skeelertocht over 405 km (417 op de teller) en ben blij deze eenmalige unieke skeelertocht te hebben kunnen meedoen. Eenmaal thuis heb ik 2 dagen maar moeilijk kunnen lopen door opgezette voeten en zeer pijnlijke spieren en pezen in de scheenbenen. Maar het sport lichaam heeft zich toch snel weer hersteld. Op naar de volgende tochten, Omringdijk 25 juni, 130 km en in september de Elfstedentocht (225 km).