Schaatsen

Nog even terug naar de Weissensee

Weissensee 2013 - grote meer

Voorlopig wordt er nog nachtvorst voorspeld, dus we zijn vast wel in de stemming voor een winterverhaal. Wim Uijlenbroek doet verslag van zijn tocht en verblijf op de Weissensee.

Deze Weissensee was al jaren geleden gepland: samen met Frans mijn broer en Bob, een goede vriend uit Spanje, moest het er een keer van komen om samen de Alternatieve Elfstedentocht te gaan schaatsen. Na eerdere gezamenlijke bezoekjes (de eerste keer op eigen gelegenheid, die letterlijk in het water viel, en een tweede keer via de ANWB) moest dit een hoogtepunt worden.

De voorbereidingen begonnen al maanden tevoren. Vooral onze Spaanse Hollander had zich tussen gezin en werk door zo goed mogelijk voorbereid: vele honderden (duizenden?) kilometers op  de skeelers in de Madrileense parken en nog twee weekenden in Nederland.  Iedere dag hebben we toen op een andere ijsbaan onze trainingrondjes gedraaid. Intensief en gezellig.

Wij drieën waren niet de enige, ook Overijsselse en Friese vrienden en kennissen van mijn broer waren door de Weissensee-koorts aangestoken, zodat we uiteindelijk met z’n achten richting Oostenrijk vertrokken.

Weissensee 2013 - ijsconditieWe hadden al gehoord dat de eerste week zwaar tegenviel en dat de eerste tocht was afgelast. Zondag, tijdens onze eerste verkenning, werden die verhalen helaas bevestigd. Het was een kort rondje op het “kleine meer” met  kapot gereden ijs vol met sneeuwkuilen. Je kon geen vast tempo houden dus  “als het zo moest” dan zou het flink afzien worden. Voor mijzelf betwijfelde ik sterk of ik het zo wel  zou halen.

Maar Norbert Jank is niet voor niets ijsmeester. Maandag kregen hij en zijn ploeg het voor elkaar om een heel nieuw stuk te vegen en te prepareren, onder andere door water over het ijs op te pompen. Daarmee was het parcours bijna verdubbeld tot 8,3 kilometer.

Dinsdag stonden we met ons allen even voor zevenen klaar om te starten. Het startveld was in vakken verdeeld om te voorkomen dat op de eerste 2,5 kilometer slecht ijs te dicht op elkaar geschaatst zou worden.

Weissensee 2013 - tocht 29-01 ochtendMaar na het keerpunt aan het einde van het meer begon het mooie ijs en was er tijd om te genieten van de fraaie zonsopkomst, de kraakheldere luchten en de prachtige roze en oranje sneeuwtoppen in de verte.

Ieder van ons reed zijn eigen tempo en ik haakte aan bij verschillende groepen, onder ander Skate4life. Dat ging lekker tot bijna 100 kilometer, want toen deelde de man met de hamer een flinke tik uit. Ik ging te langzaam om nog zelfs bij de langzaamste groep aan te sluiten. Bij de rust na de veertiende ronde kwam ik Bob tegen en hij zat er toen ook goed doorheen.

We kregen tot ieders verrassing nog een aanmoediging van koningin Beatrix omgeroepen, maar op dat moment hielp het voor mij niet echt. De inzinking duurde lang en ik begon te vrezen dat ik het niet zou halen. Gelukkig merkte ik in de zesde of vijfde ronde voor het einde dat het langzaam maar zeker beter ging en kwam de gang er weer in.

Weissensee 2013 - tocht 29-01 WimIk kreeg weer hoop en schatte dat het nog zou moeten lukken, al kreeg ik er een probleempje bij: om geen tijd meer te verliezen moest ik wel een hevige aandrang onderdrukken.

Het ging steeds sneller en de voorlaatste ronde vloog ik weer net zo hard over het ijs als in het begin, maar nu wel in het donker. Skibril af omdat het steeds besloeg, langzamere doorzetters achter mij latend, reed ik vijf minuten voor tijd (18 uur) over de start mijn laatste ronde in.

Het laatste rondje wat rustiger aangedaan en alle vrijwilligers hartelijk bedankt. Na bijna elf en een half uur op de schaats geeft het halen van de finish je een zeer voldaan gevoel, zeker als je broer en vrienden je opwachten.

Bob had het ook gehaald, ongeveer vijf minuten vóór mij, en dat voor een eerste keer! Petje af. De anderen waren eerder al gefinisht dus uiteindelijk hadden we allemaal het belangrijkste doel van deze week gehaald.

Weissensee 2013 - Blarenbal 29-01Na een flinke wandeling om te gaan douchen – waar bleef die pendelbus nou? – en een gezellig etentje was het tijd om de stijfheid er uit te dansen. In de feesttent sloeg het stoom er op het blarenbal vanaf en werd het een latertje.

Weissensee 2013 - Wim op DE schaatsWoensdag hebben we het rustig aan gedaan, wedstrijden gekeken, van het mooie weer genoten en nog een rondje naar Dolomitenblick geschaatst.

Donderdag hebben we de skipistes opgezocht  en ik wilde wel eens een snowboard uitproberen. Een uur les genomen en volgens mijn Praagse instructrice ging het mij best vlot af. Zij had mij goed de basisbeginselen geleerd, want later in de middag lukte het mij op eigen houtje meerdere keren bochtjes links- en rechtsom te draaien. Uiteraard na veel vallen en nog eens vallen.

Vrijdag hebben we het ook rustig aan gedaan: wedstrijden gekeken, nog een rondje naar Dolomitenblick, warme chocola op het ijsterras van Der Ronacherfels, en voor de vorm nog een rondje van de tocht (nu 12,5 km) gereden.

Al met al een erg leuke en zeer geslaagde week. Zaterdagochtend reden we met een behoorlijke sneeuwval weer huiswaarts.

Weissensee 2013 - fanfare