Wielrennen

Koninginnerit 2013

Zondag 28 april was het weer zo ver. De ieder jaar terugkerende Koninginnenrit werd verreden. Het was een mooie dag maar nog aan de frisse kant. Toch was er een enkeling die het aandurfde in een korte broek te starten. Om tien uur vertrok een groep van elf man vanaf ons clubhuis bij de Nedereindseberg. Het was een vrij diverse groep: trimmers, marathonschaatsers, langebaanschaatsers, inline-skaters, coaches, bestuursleden, (bijna) iedere afdeling was wel vertegenwoordigd.

[wzslider autoplay=”true” lightbox=”true”]

Deze groep ging op weg om honderd kilometer af te leggen op de fiets. Het zorgvuldig samengestelde parcours had voor ieder wat wils. Er werd koers gezet richting Utrechtse Heuvelrug. Na dertig kilometer werd er voor het eerst geklommen. Dit vond plaats bij de Maarsberg. Vooral de langebaan- en marathonrijders hebben elkaar uitgedaagd om hier tot het uiterste te gaan. Nadat iedereen deze twee klimmetjes had bedwongen werd er verder gefietst richting Amerongen voor een echte berg.

Echter, er werd eerst een pauze ingelast bij “Eetcafé het Osje”. Hier werd onder het genot van een stukje appeltaart en een kopje koffie teruggekeken op het afgelopen seizoen en werden plannen gemaakt voor het aanstaande schaatsseizoen. Omdat de opkomst iets minder was dan voorgaande jaren, was er een licht overschot aan appeltaart. Daar wisten enkele leden zich wel raad mee! Na de appeltaart werden de voorbereidingen getroffen om de tocht voort te zetten.

Direct na de pauze stond de Amerongseberg, de scherprechter van het parcours, op het programma. Voor mensen die bekend zijn met deze berg, de steile kant werd aangedaan. Er moest 55 meter hoogteverschil overwonnen worden. Dit met een gemiddeld stijgingspercentage van 4% met een piek naar 7%! Daarnaast waren de spieren nog koud en was men wat zwaarder door de appeltaart. Desondanks heeft de hele groep deze klim overwonnen.

Na de klim waren we ruim over de helft van het traject. Daarom werd de weg richting Nedereindseberg of, voor sommigen, rechtstreeks naar huis ingezet. Er werd gefietst over de Lekdijk met een klein beetje wind tegen. Ook kwam het zonnetje door en begon men spijt te krijgen van de langebroek. Het tempo werd geleidelijk verhoogd waardoor het peloton licht verbrokkelde. Gelukkig werden we goed in de gaten gehouden door de dames in de volgwagen, en heeft iedereen met succes de tocht voltooid.

Ik denk dat alle deelnemers het met mij eens zijn dat het weer een geslaagd evenement was, en dat we de organisatie willen bedanken voor de geleverde inspanningen deze dag!

Gijs van Cappelle